Flamingo's spotten in de Salinas

Waar je ze ziet

Het natuurpark ligt direct achter Lo Pagán en beslaat de zoutmeren, de duinen en het strand tot aan de grens met Torrevieja. De flamingo's staan in de ondiepe bekkens, vaak op een paar tientallen meters van het pad. Je hebt geen verrekijker nodig om te zien wat er staat, al zie je er met een verrekijker veel meer mee.

Het makkelijkste beginpunt is het einde van de boulevard van Lo Pagán, bij de modderbaden. Daar begint het vlonderpad. Loop je door in de richting van de zoutmolen, dan kom je langs de grootste bekkens en dat is meestal ook waar de meeste vogels staan.

Er is geen hek en er is geen kaartje. Wel zijn er borden die aangeven waar je wel en niet mag lopen, en die staan er met reden.

Het beste uur van de dag

Het laatste uur voor zonsondergang. Daar is geen speld tussen te krijgen. Het licht staat dan laag en warm, het water kleurt dieproze, en de vogels trekken naar de ondiepe randen om te eten, dus dichter bij het pad. Wie in die twee uur gaat, ziet een ander park dan wie er om twee uur 's middags loopt.

Het tweede beste moment is vroeg in de ochtend, om dezelfde redenen maar met minder mensen. Midden op de dag staat het licht hard, staan de vogels verder weg en is het in de zomer bloedheet op de vlonderpaden, want er is geen schaduw.

Welke maanden

Er staan het hele jaar flamingo's. De aantallen wisselen: na de zomer, in augustus, september en oktober, zijn het er doorgaans het meest. In het voorjaar zie je er minder tegelijk, maar dan staan er wel veel andere soorten, want dan is het volop trekseizoen.

Winter is verrassend goed. Het is er stil, het licht is zacht en je hebt de paden vaak voor jezelf. Neem wel een jas mee, want over de zoutmeren staat altijd wind.

Wat je verder ziet

Dit is een van de belangrijkste vogelgebieden van de Spaanse zuidoostkust, dus flamingo's zijn maar het begin. Kluten met hun opgewipte snavel, steltkluten op die belachelijk lange roze poten, verschillende soorten sterns die boven het water blijven hangen en dan in één keer duiken. In het trekseizoen komen er strandlopers en plevieren langs, en boven de zoutmeren jaagt geregeld een visarend.

Wie niets van vogels weet, ziet dit binnen een half uur alsnog. Het gebied is zo open dat alles wat er beweegt meteen opvalt.

Wat je meeneemt

Een verrekijker als je die hebt, want daarmee wordt een roze stip een vogel. Water, want er is onderweg niets te koop en geen schaduw. Een pet en zonnebrand om dezelfde reden. Schoenen waar je een uur op kunt lopen, de vlonderpaden zijn vlak maar wel lang.

Voor foto's: een telelens helpt enorm, maar met een telefoon maak je prima landschapsfoto's van de roze bekkens met de molen erin. Dat laatste is eerlijk gezegd de foto die iedereen mee naar huis neemt.

De regels, en waarom ze er zijn

Blijf op de paden en de vlonders. De bekkens zien er stevig uit maar zijn dat niet, en de vogels broeden op de grond. Eén persoon die het veld in loopt, jaagt een hele kolonie op.

Honden aan de lijn. Drones zijn verboden in het hele park, en dat wordt gecontroleerd. Voer de vogels niet, hoe verleidelijk het ook is.

Kom je met een groep, praat dan zachtjes. Flamingo's zijn niet schuw, maar ze houden afstand zodra het rumoerig wordt, en dan sta je alsnog naar stipjes te kijken.

Hoe lang je bezig bent

Een korte ronde vanaf het einde van de boulevard tot aan de eerste grote bekkens en terug kost je drie kwartier. De volledige route langs de zoutmeren tot aan de molen en het strand erachter is ongeveer twee uur, en dat is de mooiste wandeling van de gemeente.

Combineer het met de modderbaden, die liggen aan hetzelfde pad. Eerst de modder, dan afspoelen in de Mar Menor, dan met de zon in de rug het park in. Dat is precies wat wij zelf doen als er visite is.